اگر به خانه من آمدی
برای من ای مهربان گل بیاور
یک دسته از رزهای درشت رنگی
اما رز سرخ نیاور
سبز بیاور اما سرخ نیاور
صورتی چرک بیاور اما سرخ نیاور
زرد، نارنجی، حتی سیاه بیاور اما سرخ نیاور.
یک دسته مریم و نیلوفر بنفش بیاور
یا مریم و شب بو
یا فقط مریم
یک دسته آفتابگردان بیاور
نرگس شیراز بیاور
یا یک مشت یاس و محبوبه
اگر به خانه من آمدی
برای من ای مهربان گل بیاور
ترجیحا از گل فروشی بهرام بیاور

تو اگر گوشه محراب نشستی صنمی گفت چرا؟
من اگر گوشه میخانه نشستم به تو چه ؟

زمانی که آمریکا آمریکا شد علت وجودیش آزادی بود. حالا یه برنامه ساخته "باید ها و نباید های مد" که چی بپوش و چی نپوش.
آخه طراحی روی ناخن، پوشیدن لباس های بیش از حد زرق و برق دار، جواهرات بزرگ در تعداد زیاد، آرایشهای سنگین و غیر عادی، برنزه شدن مصنوعی با رنگ های غیر عادی، مدل موهای عجیب، جوراب های بلند رنگی، کیف های بزرگ تو مهمانی، پوشیدن کتونی و کفشهای اسپرت با لباسهای رسمی، گوشواره های خیلی بزرگ، لباس های بیش از حد تنگ و یا بیش از حد گشاد    ،   تی شرت های آستین حلقه ای، تاج های تزیینی، سر تا پا جین و کتان پوشیدن در مکان های رسمی، بلند شدن موهای رنگ کرده و دو رنگ شدن ریشه موها، لباس هایی با طرح های بیش از حد شلوغ و ... به کسی چه ربطی داره؟ واقعا به تو چه که کی چی می پوشه، چی می خوره ، چی کار می کنه؟
فقط خواهش می کنم نگین پوشیدن لباس های بیش از حد تنگ اشکال داره اما مثلا طراحی روی ناخن اشکال نداره یا سر تا پا جین پوشیدن اشکال داره اما مثلا گوشواره بزرگ اشکال نداره.
مساله اینجاست که اینها هیچ کدام با دیگری تفاوت نمی کنه. همه عین همند. مساله این باید و نبایده که حق نداره تا اینجاها پیش بیاد. میشه گفت نباید قتل کرد، نباید تجاوز کرد اما نمی شه گفت چی باید پوشید و چی نباید پوشید.
در ضمن لگه کسی بخواد در جواب بگه مگه آزادی فقط تو خوردن و پوشیدن محدود می شه لطف کنه و نگه. چون خیلی سوال توهین آمیزیه. همون قدر که این باید ها و نباید ها توهین آمیزند.

در پاسخ به "زنده‌ام انگار، چون هنوز تو ابرها شکلهای تازه پیدا می‌ش"
نمی دونی چه فاجعه ایه وقتی تنها دلخوشی آدم  پیدا کردن شکل تو ابرهای آسمون باشه.
یا
یه زمانی تنها دلخوشیم  پیدا کردن شکل تو ابرهای آسمون بود. وای که چه روزگار کسالت باری بود.